esir…

Şempanzesinin kontrol ve yönetiminde olanın; empati yapabilmesi, seni duyması, görmesi, dikkate alması, değer ve önem vermesi, mümkün değildir..Onu için varsa yoksa, yapmaya çalıştıkları şeyler ile bu işlerde kullanabileceği şeyler ve kişilerdir…Herşey ve herkes onun için, hedeflerine, hayallerine giden yolda, bir araçtır..Hedefe giden yolda herşey mübahtır..

EGOizmin doruklarını zorlayan bu kişiler, 50-60’lı yaşlardan sonra, çan eğrisinde olduğu gibi, kendi şempanzelerinin hışmına uğrarlar.(kendilerini ihmal etmeleri, kandırmaları, nedeniyle) Yani keskin sirke küpüne zarar verir, dönemine girerler….Dönülmez akşamın, dönülemez yolunda, kabir azabı yolculuklarına devam ederler.. Nefislerine, kontrol edilemez ve karşı konulamaz şekilde, esirdirler..Kabir azabı yolculuklarında, kabire yol alırlar.. 

MERMERLERİNİZ..!!??

Takılmış ve tükenmişlerden uzak durun..Hani derler ya; bazı insanlar, 30’unda ölmüş, 60,70,80’inde gömülmelerini beklerlermiş..Giderken de birkaç kişiyi daha çukura çekmeye uğraşırlarmış…30, 40…sene önce bıraktığım yerde, öylece, aynen otobüs durağı gibi duran o kadar çok insan var ki…

Karakteriniz   zamanla kaderiniz olur, öteki tarafa giden yolun mermer taşlarını, bir bir kendiniz döşersiniz…

Çok kuvvetli  inandıklarınız,  bu yolun mermerleridir…Bu mermerlerinizi iyi görün, iki gram akıl ve dürüst bilgi ile sorgulayın bakalım, ederleri değerleri kadar mı?….Yoksa mezar taşlarınız mı??..

Takıntılarınız, aptal inandıklarınız sizi, tüketir ve kurutur, DİKKAT…!!!!